امام زمان خود را بیشتر بشناسیم...


تولد تا امامت

امام زمان (
عجل الله تعالی فرجه الشریف) فرزند امام حسن عسكرى‏ (علیه السلام) در روز پانزدهم شعبان سال 255 ه.ق، در شهر سامرا دیده به جهان گشود. مادر او، بانویى به نام ریحانه است كه به او نرگس، سوسن و صیقل گفته مى شود.
پیامبر اسلام (
صلی الله علیه و آله و سلم) فرموده است : «اسم او اسم من است و كنیه او كنیه من» ؛ بر این اساس كنیه او، ابوالقاسم است. حضرت ولى‏ عصر (عجل الله تعالی فرجه الشریف) تا سال 260 ه.ق تحت تربیت و سرپرستى پدر بزرگوارش بود و در همان زمان از مردم پنهان نگه داشته مى‏ شد و جز خواصّى از شیعیان، كسى با آن حضرت ملاقات نداشت. امام زمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف) از سال 260 ه.ق (مصادف با شهادت پدر گرامى‏ اش امام عسكرى (علیه السلام)) عهده‏ دار منصب والاى امامت گردید.


آغاز غیبت صغری و دلیل غیبت

پیشوای یازدهم شیعیان پس از تولد فرزندش امام زمان (
عجل الله تعالی فرجه الشریف) کوشید تا ایشان را از خطرات امنیتی که از ناحیه عباسیان متوجه آن حضرت بود، محفوظ بدارد. محدودیت های سیاسی و اجتماعی و خطرات امنیتی از زمان مأمون رو به افزایش نهاده بود. از این رو پیشوای یازدهم شیعیان نتوانست آشکارا خبر ولادت فرزند خود را منتشر سازد و تنها شماری از شیعیان نزدیک به خود را مطلع ساخت.
امام زمان (
عجل الله تعالی فرجه الشریف) بعد از شهادت پدر بزرگوارشان امام حسن عسکری (علیه السلام) در سال 260 ه.ق بر ایشان نماز گزاردند و در آن زمان غیبت صغری آغاز شد.
غیبت صغری (به معنای غایب شدن کوتاه مدت است)
در این مدت امام زمان از طریق نواب اربعه با مردم ارتباط داشتند.
 غیبت صغری 69 سال به طول انجامید.


نواب اربعه که بودند؟
به چهار جانشین یا رابط میان امام زمان (
عجل الله تعالی فرجه الشریف) و شیعیان‏ در دوران غیبت صغری نواب اربعه می‌گویند. آنان نیابت خاصه امام را برعهده داشتند. نواب اربعه، از اصحاب باسابقه و مورد اعتماد امام بودند که یکی پس از دیگری از طرف امام زمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف) با وکلای ایشان در دورترین نقاط سرزمین اسلامی در تماس بوده، پیام‌ها و خواسته‏‌های شیعیان را به امام و جواب‌های ایشان را به آنان می‌رساندند.
نواب اربعه عثمان بن سعید عمری و محمد بن عثمان و حسین بن روح نوبختی و علی بن محمد سمری بودند.


این غیبت تا سال 329 ه.ق ادامه یافت و پس از آن هیچ جانشین و رابط دیگری توسط امام زمان (
عجل الله تعالی فرجه الشریف) تعیین و انتخاب نشد
و غیبت کبری آغاز شد...


غیبت کبری
این غیبت از سال ۳۲۹ ه.ق آغاز شده‌ است و تا آخر الزمان ادامه خواهد داشت، امام (
عجل الله تعالی فرجه الشریف) از نظرها پنهان است، اما موجودات از فیض وجودش بهره‌مندند و دعای ایشان شامل حال آنهاست. در پایان این دوران به خواست خدا، حضرت ظهور کرده، برای برقراری و برپایی حکومت عدل جهانی قیام می‌کند و ظلم را ریشه کن می‌سازد و ضعیفان را از دست ظالمان نجات می‌دهد.


رابطه شیعیان با امام زمان (
عجل الله تعالی فرجه الشریف) در دوران غیبت کبری
اسحاق بن یعقوب از دانشمندان برجسته شیعه است، که در روزگار نیابت محمد بن عثمان نامه‌ای را در اختیار او قرار داده بود. در این نامه سؤال شده بود که: «در زمان غیبت، مردم چگونه از وجود امام زمان (
عجل الله تعالی فرجه الشریف) خویش بهره‌مند می‌شوند؟» امام زمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف) جواب نامه او را چنین داده بود:... فایده‌ای که مردم در زمان غیبت از وجود من می‌برند، مانند استفاده آنان از نور خورشید است که ابر، آن را از نظرها پنهان ساخته‌است.»

این وضعیت و این غیبت تا ظهور و حضور ایشان در میان مردم ادامه دارد...

اما ظهور نزدیک است!


تاریخ : پنجشنبه 28 بهمن 1395 | 01:51 ق.ظ | نویسنده : (379) | نظرات