نُوّاب اَربَعه، به چهار جانشین یا نائب میان امام عصر (عجل الله تعالی فرجه الشریف) و شیعیان‏ در دوران غیبت صغری می‌گویند. آنان نیابت خاصه امام را برعهده داشتند. نواب اربعه، از اصحاب باسابقه و مورد اعتماد امامان بودند که یکی پس از دیگری از طرف امام عصر (عجل الله تعالی فرجه الشریف) با وکلای ایشان در دورترین نقاط سرزمین اسلامی در تماس بوده، پیام‌ها و خواسته‏‌های شیعیان را به امام و جواب‌های ایشان را به آنان می‌رساندند.



آغاز فعالیت نواب اربعه
غایب شدنِ امام عصر (عجل الله تعالی فرجه الشریف) از نظرها، به دو مرحله تقسیم شد: ۱-مرحله کوتاه مدت غیبت صغری؛ ۲-مرحله بلند مدت غیبت کبری.

غیبت اول، از دو جهت محدود بود:

الف) از جهت زمانی:
این غیبت از نظر زمانی، ۶۹ سال به طول انجامید، و از نظر ارتباط با شیعیان نیز، غیبتی همه جانبه نبود؛ بلکه برخی از شیعیان خاص با امام (عجل الله تعالی فرجه الشریف) در تماس بودند. اینان نایبانِ خاص امام نام گرفتند.

ب) از جهت نوع ارتباط با شیعیان:
امام عصر (عجل الله تعالی فرجه الشریف) از طریق این نایبان خاص با شیعیان در ارتباط بود و امور آنان را حلّ و فصل می‌کرد. این امور، علاوه بر مسائل عقیدتی و فقهی، شامل مسائل مالی نیز می‌‏شد.



اسامی نواب اربعه
اسامی نواب اربعه به ترتیب عبارت است از:
عثمان بن سعید عَمری
محمد بن عثمان بن سعید
حسین بن روح نوبختی
علی بن محمد سمری



نائب اول امام عصر (عجل الله تعالی فرجه الشریف):

عثمان بن سعید عمری
عثمان بن سعید در ابتدا وکیل امام هادی (علیه السلام) بود و سپس وکالت امام حسن عسکری (علیه السلام) را عهده دار شد و پس از شهادت امام عسکری (علیه السلام) به عنوان اولین نائب امام زمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف) برگزیده شد.
او از سال ۲۶۰ق به مدت پنج سال نایب خاص بود.
سخن امام هادی (علیه السلام) به احمد بن اسحاق یکی از بزرگان شیعه در مورد عثمان بن سعید:
«ابوعمرو (عثمان بن سعید) فردی امین و مورد اطمینان من است. آنچه به شما بگوید،از جانب من می‌گوید و آنچه به شما برساند،از طرف من می‌رساند



تاریخ : سه شنبه 2 خرداد 1396 | 04:52 ب.ظ | نویسنده : (379) | نظرات